Η παρούσα έρευνα διερευνά τις αντιλήψεις των εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σχετικά με την ενσωμάτωση της Παραγωγικής Τεχνητής Νοημοσύνης (GenAI) στη διδακτική πράξη. Μέσω ημι-δομημένων συνεντεύξεων με ένα δείγμα δέκα (10) εκπαιδευτικών από διαφορετικές ειδικότητες, η μελέτη εξετάζει τρεις κεντρικούς άξονες: τη διάδραση και χρηστικότητα, τα ζητήματα εμπιστοσύνης και ηθικής, καθώς και τον μετασχηματισμό της επαγγελματικής ταυτότητας. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν ότι η χρήση εργαλείων ΤΝ αποτελεί μια σύνθετη γνωστική διαδικασία που απαιτεί στρατηγικό σχεδιασμό εντολών (prompt engineering). Παρά το περιορισμένο μέγεθος του δείγματος, οι συμμετέχοντες ανέδειξαν ομόφωνα μια «υποψιασμένη αποδοχή», λειτουργώντας ως κριτικοί ελεγκτές των αποτελεσμάτων της μηχανής για την αποφυγή επιστημονικών ανακριβειών. Συμπερασματικά, η έρευνα καταδεικνύει μια μετατόπιση του εκπαιδευτικού ρόλου από την αυθεντία της γνώσης στην αυθεντία της κριτικής διαμεσολάβησης, τονίζοντας την ανάγκη για επιμόρφωση που θα ενισχύει την παιδαγωγική αυτονομία και την ηθική δράση (agency) στο σύγχρονο ψηφιακό περιβάλλον.